PORTALCY

Για ακόμα μια φορά γινόμαστε μάρτυρες και θύματα ενός αυταρχικού ηγέτη που για να ικανοποιήσει το δικό του εγώ, αγνοεί το συλλογικό εμείς και σκορπά την δυστυχία σε χιλιάδες ανθρώπους. Οι σειρήνες του πολέμου ηχούν ξανά, αυτήν την φορά στην Ουκρανία. Τα σύνορα της Ευρώπης δέχονται επίθεση και η ίδια η ευρωπαϊκή ένωση  αδυνατεί να την σταματήσει. Για ακόμα μια φορά δείχνει ανήμπορη να υπερασπιστεί τους λόγους ύπαρξής της…

Ίσως τελικά αποτύχαμε;

Δυστυχώς δεν ήταν, ούτε φήμες, ούτε προπαγάνδα για να πλήξουν την κυβέρνηση του Βλαντίμιρ Πούτιν. Με την πρόφαση ότι η Ουκρανία πρέπει να απελευθερωθεί από τους ναζί, χωρίς κανένα δισταγμό και χωρίς κανένα εμπόδιο, πάρα μόνο κάτι «φτηνές» κυρώσεις, ο Ρώσσος πρόεδρος έδωσε την εντολή για εισβολή στην Ουκρανία και για ένα άνισο αγώνα. Απέδειξε πως όσες κυρώσεις και να δεχτεί η χώρα του, δεν πρόκριτε να κάνει πίσω. Το ερώτημα είναι μέχρι ποτέ… Μέχρι να κυματίζει ρωσική σημαία στο Κίεβο; Μέχρι να επιβάλει στην Ουκρανία έναν δικτάτορα φιλορωσικό ηγέτη ή μέχρι να αντιδράσει το ΝΑΤΟ και η Ευρώπη με τον ίδιο τρόπο;

Τελικά ο Ρώσος πρόεδρος απέδειξε πως έχουν πολλά κοινά με τον πολύ καλό του φίλο Ερντογάν.

Οι εικόνες και τα βίντεο από την Ουκρανία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, είναι γροθιά στο στομάχι. Οι πολίτες της Ουκρανίας περιμένουν βοήθεια από τους συμμάχους… τους ιδίους συμμάχους που περιμέναμε και εμείς το 1974…

Η ανικανότητα της ευρωπαϊκής ένωσης και του ΝΑΤΟ να σταματήσουν τον δικτάτορα Πούτιν, πρέπει να μας προβληματίζει ιδιαίτερα.

Ας μην ξεχνάμε ότι απέναντι μας έχουμε και εμείς ένα αυταρχικό δικτάτορα που ψάχνει την αφορμή για να υλοποιήσει το όραμά του. Το οποίο δεν είναι άλλο από τον αφανισμό του ελληνισμού. Και όπως έχει αποδειχτεί τόσο στο παρελθόν όσο και σήμερα, κανείς δεν μπορεί να σταματήσει και να προβλέψει ένα αλαζόνα ηγέτη.

Έρχονται δύσκολες μέρες και αν θέλουμε να κοιτάζουμε με σιγουριά το μέλλον τότε η άμυνα της χώρας μας πρέπει να είναι ο ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ αυτοσκοπός για όλους. Ας μην γίνουμε ξανά στο ίδιο έργο θεατές…

Αρσένιος Σάββα